Avrupa Birliği’nin hazır giyim ithalatında 2026 yılının ilk sekiz ayında dikkat çekici bir daralma yaşandı. Eurostat verilerine göre AB’nin toplam hazır giyim ithalatı %3,83 azalarak 60,28 milyar euroya geriledi. Bangladeş’in AB’ye hazır giyim ihracatı ise %11,7 düşüşle 11,92 milyar euroya indi. Buna karşılık Vietnam, ihracatını %4,46 artırarak 2,99 milyar euroya yükseltti. Çin, %2,38 düşüşe rağmen 19,25 milyar euroluk ihracatıyla Avrupa’nın en büyük hazır giyim tedarikçisi olmayı sürdürdü.
Türkiye de Avrupa pazarındaki daralmadan ciddi biçimde etkilendi. Türkiye’nin AB’ye hazır giyim ihracatı aynı dönemde %11 azalarak 5,10 milyar euroya geriledi. Hindistan’ın ihracatı %10,8, Pakistan’ın %9,63 ve Kamboçya’nın %4,51 düştü. Avrupa’da tüketici harcamalarının zayıflaması, jeopolitik belirsizlikler ve fiyat rekabetinin sertleşmesi, hazır giyim ihracatçılarının sipariş hacimlerini olumsuz etkiliyor. Özellikle Çinli ve Hintli üreticilerin Avrupa pazarına daha rekabetçi fiyatlarla yönelmesi, Türk üreticilerin üzerindeki baskıyı artırıyor.
Vietnam’ın yükselişinde polyester ve sentetik elyaf bazlı hazır giyim üretimindeki kapasitesi, hızlı teslimat avantajı ve Avrupa Birliği ile yürürlükte bulunan serbest ticaret anlaşması öne çıkıyor. Vietnam’ın Bangladeş’e kıyasla 15-20 günlük lojistik avantajı bulunurken, AB ile ticaretinde hazır giyim ürünlerine uygulanan gümrük vergilerinin 2027 yılına kadar aşamalı olarak kaldırılması rekabet gücünü artırıyor. Avrupa’daki alıcıların daha küçük partiler halinde, hızlı teslim edilebilen ve teknik özellikleri gelişmiş tekstil ürünlerine yönelmesi, tedarikçi ülkeler arasındaki rekabeti yeniden şekillendiriyor.
Türk ihracatçıları açısından bu gelişmeler hem risk hem de yeni ticaret fırsatları taşıyor. Türkiye’nin Avrupa’ya coğrafi yakınlığı, Gümrük Birliği avantajı, gelişmiş tekstil altyapısı ve esnek üretim kabiliyeti önemli rekabet unsurları olmaya devam ediyor. Özellikle teknik tekstiller, performans kumaşları, polyester karışımlı ürünler, spor giyim, fonksiyonel hazır giyim ve sürdürülebilir koleksiyonlarda yeni siparişler kazanılabilir. Bangladeş’in kaybettiği siparişlerin bir bölümünü Türkiye’ye yönlendirmek mümkün olsa da bunun için fiyat rekabetinin yanında hızlı numune geliştirme, küçük parti üretimi, kısa teslimat süreleri ve doğrudan Avrupalı markalarla iş birliği belirleyici olacak. Türk tekstil ve hazır giyim sektörünün önceliği, yalnızca düşük fiyatla değil, yüksek katma değer ve hızlı tedarikle Avrupa pazarındaki payını artırmak olmalı.
